Тегін

Оралхан Бокей. Камшыгер

    Thibàu Kèlddiçдәйексөз қалдырдыбылтырғы жыл
    - Апыр-ай, Садаға. Біз де ерсек қайтеді,— деп, үздіге тақымдаған жігіттерге:

    - Қауқарларың қатындарыңа жетпейтіні бар, құйрықтарыңды қыспаймысыңдар. Қайта шабу не теңіміз, — деп, қатты қайырып тастады. Өзі атқа қонды
    Thibàu Kèlddiçдәйексөз қалдырдыбылтырғы жыл
    Тфу, атаңа нәлет! Пышағым ет жеген жерімде қалып қойыпты,— деді бұлқан-талқан ашуланып.

    - Садаға, менікін алыңыз...— деп, алтауы бірдей шошаң қағысып пышақтарын ұсынып еді, қай бұрынын алып, қолындағы жаңқаны үшкілдеп ұштады. Тісінің арасын шұқыды. Тілге жаңа келді.

    - Сендер мені осы жерден күтесіңдер.

    - Сіз қайда барасыз?!

    - Керейден тігерге тұяқ алмай кері оралу — туасымда жоқ ырым.

    - Біз де барамыз. «Аузы күйген үріп ішер» деген. Енді берік болармыз, Садаға,— деп, әлденеден құр қалатындай жамырасты жігіттер.

    - Жоқ. Үйірімен жылқы алдырмайды олар. Сақ отыр. Мен күзетшінің шідердегі атын ұрлаймын,— деді тісін шұқыған күйі.
    Thibàu Kèlddiçдәйексөз қалдырдыбылтырғы жыл
    Дегенмен, үлкен бір орашолақ әбестік жасағандарына қиналыстан гөрі, Садақбайдан қаймығу, ұялу басым секілді. Жолбасшыларының бұлайша сыздана
    Thibàu Kèlddiçдәйексөз қалдырдыбылтырғы жыл
    Үй, қолаба ынжықтар-ай!— деп, тісін шақыр-шұқыр қайрап, ақырып жіберді
    Thibàu Kèlddiçдәйексөз қалдырдыбылтырғы жыл
    Садақбай ауыл жақты қарауылдай байырқалап қалған-ды. Жігіттердің анау бос белбеу пәстігіне қаны қайнап, шиыршық атып тұрған. Ауыл жақтан аттаншы шықпаса, өкпе тұсынан өзі килігем бе деп еді
    Thibàu Kèlddiçдәйексөз қалдырдыбылтырғы жыл
    Апыр-ай, маған не көрінді бүгін...»
fb2epub
Файлдарды осы жерге салыңыз, бір әрекетте 5 кітаптан асыруға болмайды