Ай мен Айша, Шерхан Мұртаза
Тегін
Шерхан Мұртаза

Ай мен Айша

Оқу
Акжунис Омиржанова
Акжунис Омиржановадәйексөз қалдырдыбылтырғы жыл
Жақсы әке жаман балаға қырық жыл азық деген осы болар. Сә
b9705147520
b9705147520дәйексөз қалдырды10 ай бұрын
Тұла бойы тұнған намыстан жаралған қайран қазақ. Намысы мол, айласы аз, бағы да сол, соры да сол.
Армат Ермеков
Армат Ермековдәйексөз қалдырды4 ай бұрын
− Ана сүтін ақ ішкен адал ұлға, Дүниенің төрт бұрышы болар тұлға! –
Laura Syrymova
Laura Syrymovaдәйексөз қалдырды5 ай бұрын
Құстар отаншыл. Жұмыртқа жарып, үрпек балапан болып дүниеге келген жерін ұмытпайды. Көктем шыға, сол туған жерге жеткенше асығады. Жол-жөнекей қанша қасірет шексе де, сол былтырғы ұясына жетіп жығылу зор арман.
Құстар арманшыл. Арманы болмаса, несі бар осынша жол азабын шегіп? Жүре бермей ме жылы жақта, тойған жерінде.
Қанаттарын қасарыса қағады. Қарсы
Айдар Сақтағанұлы
Айдар Сақтағанұлыдәйексөз қалдырды6 ай бұрын
Түйені жел шайқаса, ешкіні көктен ізде демеуші ме еді.
Bayan Seitkazina
Bayan Seitkazinaдәйексөз қалдырды6 ай бұрын
Құдайдың өлшеп берген өмірінің тағы бір күні өтті.
Ardak Musa
Ardak Musaдәйексөз қалдырды7 ай бұрын
Дүниеде үміттің үзілгені жаман.
Нурия Абдырханова
Нурия Абдырхановадәйексөз қалдырды10 ай бұрын
Өзге тұрмақ, өз шешеңнен айналайын деген сөзді сирек еститін заманда бейтаныс адамның сені аяп, араша түскеніне көңілім босаңсып, көкіректе қатып жатқан көп қоя мына бір жылудан еріп ала жөнелгендей, еңіреп жылағым келді.
b2674435205
b2674435205дәйексөз қалдырдыбылтырғы жыл
Қайда бармас, нелер көрмес ер жігіт пен ат басы
Asem Serikbai
Asem Serikbaiдәйексөз қалдырдыбылтырғы жыл
Қасқыр жазда түлейді. Киімін ол да жеңілдетеді. Ал қыста қырық градус аязыңа бүлк етпей жорта беретін көк бөрің – осы. Аңшылар оны осы кезде аулайды.
Қасқыр затын адамдар жек көреді. Көбі қорқады,тіптен бәрі қорқады. Малын жеп қояды, содан өштеседі. Ал адам мал жемей ме? Жейді. Оны ешкім күстәналамайды.
Қасқырдың адамнан өзгешелігі – адам бәрін жей береді. Шөп-шаламды да азық қылады. Тіпті бақа-шаян жейтін ел де бар. Ал қасқыр шөп жей алмайды. Тек емдік үшін өте сирек дәру шөптерді қажағаны болмаса, шөп атаулыны аузына алмайды. Ал әлдеқалай ауырса – тек асыл тамырды ғана татады. Өзін-өзі емдемесе, қасқырды кім емдейді?! Табиғат солай жаратқан.
Қасқыр тек етпен ғана қоректенеді. Су ішеді. Арақ ішпейді. Ол Құдайдан шекер мен бал сұрап жатқан жоқ. Ананас пен банан талап етпейді. Оның бәрі адамдардың ермегі. Қасқыр адамдар сияқты тойымсыз, тәуфихсыз емес. Бөрі баласын жұрт: «қорқау, қомағай» деп ғайбаттайды. Бәрі бекер. Қомағайлық, қорқаулық алдымен адамға тән.
Құдай солай жаратты. Оған бөрі баласы кінәлі ме? Амал жоқ, ет керек, еттен басқа қорегі жоқ.
Қасқырды жамандап жатқандарды көргенде, мен ішімнен:
− Уа, қасиетті киеміз, бұл пенделерді кешіре гөр, – деп отырамын.
Көк Бөрі біздің қасиетті киеміз ғой. Көк Түрік заманында көк байраққа алтындап, Көк Бөрінің басын салып қояды екен. Сол тегін деп пе едіңіз?! Тегін емес қой. Қазіргі көк байрағымызға:
− Бөрінің басын салайық, – деп ұсынғанымда, кәдімгідей ақылды, биік дәрежелі, лауазымды адамдар күлді:
− Ай, осы жазушылар-ай, қайдағы жоқты айтады, – деді. Амал не, көп айтса, көнесің дағы. Мейлі, келер ұрпақ бізден гөрі парасаттырақ болса, түзетіп алар.
Акмарал Рахымбай
Акмарал Рахымбайдәйексөз қалдырдыбылтырғы жыл
БІР ТАРЫНЫҢ ҚАУЫЗЫ

Арада екі-үш күн өткеннен кейін, «халық жауларының» қатын, бала-шағасы улап-шулап, отыз жетінің желтоқсанында, Шақпақ желі борасындатып ұрып тұрғанда, сол ызғырыққа кеудемізді тосып, Борандының түрмесіне бардық.
Gul
Gulдәйексөз қалдырды2 жыл бұрын
Біздікі биіктегі етке жете алмаған мысықтың: «анау еттің сасығын-ай» дегені сияқты бір далбаса ғой.
Хабиб Хабиби
Хабиб Хабибидәйексөз қалдырды2 жыл бұрын
Бір ғана планетада емес. Көбінде бар. Олар бізге бір кезде келеді. А, бәлкім, келіп те жүрген шығар. Мен солардың келуін аңсаймын. Мен олармен түсімде сөйлесіп, өңімде іздеймін. Мен солардың арасында өмір сүргім келеді. Мына сендер сияқты есектің
b2155822057
b2155822057дәйексөз қалдырды3 жыл бұрын
н ізімен қайта қайтып әлгі түсіп қалған калошты іздегені еміс-е
Aziza Abdirova
Aziza Abdirovaдәйексөз қалдырдыкеше
«Ойбай, қожа, молда жаман! Аулақ, аулақ!»
Aziza Abdirova
Aziza Abdirovaдәйексөз қалдырдыкеше
Адамды көзінен тануға болады дейді. Ол рас. Бірақ күлкісінен де тануға болады. Кейбіреулер өтірік күледі. Өтірік күлкі – жаны кіршең, пейілі пәс адамдарға Құдай өзі басып қойған қара таңба.
Aziza Abdirova
Aziza Abdirovaдәйексөз қалдырдыкеше
Адамдар әділдікті Күннен үйренбей-ақ қойды. Күн сен патшасың ба, пақырсың ба, байсың ба, кедейсін бе – ешкімді алаламай, бәріне сәулесін тең таратады ғой.

Адамдар әділдікті Қара Жерден де үйренбеді. Сен патшасың ба, пақырсың ба, байсың ба, кедейсің бе – Қара Жердің қойнына кірген соң бірдейсің. Патшаның етін жеген кұрт, арық екен деп пақырдың етін жемей қоймайды.
Aziza Abdirova
Aziza Abdirovaдәйексөз қалдырды3 күн бұрын
Көп қорқытады, терең батырады. Ғылыми тілмен айтқанда: «аномалия»
Aziza Abdirova
Aziza Abdirovaдәйексөз қалдырды3 күн бұрын
Мен майданнан қайтқан солдатпын. Аты-жөнім: Асанов Сияқұл. Дәкументте солай. Бірақ қазір мені ауылдағылар «Шолақ Сияқұл» дейді. Heгe дейсіз ғой? Неге десеңіз, мен мың да тоғыз жүз қырық бірінші жылы армияға алынып, майданға аттандым. Тілерсектен қан кешіп жүріп соғыстым. Айтпақшы, сіздің атыңыздағы қала түбінде, демек Кәлінін қаласының түбінде айқасқа түстім. Санын дәлдеп айта алмаймын, талай пәшісті жер жастандырып, жаһаннамға аттандырдым. Содан Лейлінград түбінде, Волху майданында қатты шайқас болып, сол жерде оңбай жараландым. Он қолымды снәрәт жұлып кетті. Сөйтіп, автомат ататын, грәнәт лақтыратын қолдан айырылып, шүкімәйт болып қалдым.

Осы жерде менің қаламұшым қағазға тіреліп қалды.

− Не болды? Жазбай қалды ма? − деді Сияқұл.

− Шүкімәйт деген не?

Сияқұл көзі жасаурап, жалғыз қолымен қап-қара шоқша сақалын саумалап, күлді.

− Ой, мен сені білгіш пе десем... шүкімәйтті білмейсің бе? Қасқырдың асығы ғой.

− Иә, біз қойдың, ешкісін асығымен, кейде сиырдың топайымен ойнаймыз ғой. Қасқырдың асығын көрген емеспін.

− Көрмесең, қасқырдың асығы жартыкеш болады, алшы жағы бар, тәуке жағы жоқ, − Міне, мына мен сияқты. Бір қолым бар, бір қолым жоқ. Содан мен де жартыкеш болып көрінемін. Байқамайсың ба?

− Бос жеңіңізді жан қалтаңызға тығып жүрмесеңіз, байқалмайды.

− Жеңі құрғыр желбірей берген соң тығамын дағы, әйтпесе сән үшін дейсің бе. Кәне, ары қарай тарт. Қай жерге тоқтап едік?

− «Шүкімәйт болып қалдым».

− Иә, содан мені енді соғысқа жарамайсың деп еліме қайтарды. Елім − Қазақстан, бұрынғы Әулиеата, қазіргі Жамбыл облысы, бұрынғы Түлкібас, қазіргі Жуалы ауданы, бұрынғы Мыңбұлақ, қазіргі Талапты колхозы. Мен кетерде үлкен кәмәндір айтқан: «Сен, Асанов, ерлік көрсеттің, батыр екенсің, орденге ұсынамын», − деп.

Аса құрметті, қадірменді ақсақалымыз Кәлінін жолдас! Менің сол орденім қайда болды екен? Ауылдағы балалар менің орденім бар десем, сенбейді. Көзіме айтпаса да, сыртымнан: Асанов Сияқұл бір қолын берсе де, бір орден ала алмапты ғой деп күледі. Сондықтан егер мүмкін болса, менің орденімді Жуалы военкоматына жіберсеңіз екен. Шынында да, менің бір қолым бір орденге татымағаны ма? Осы намыс өлтіріп барады. Мен түсімде екі қолым бүтін, ұдайы соғыста жүремін. Ал оянып кетсем − оң қолым жоқ! Сипалаймын − жоқ.

Қазір елге келген соң да қарап жатқан жоқпын.

Жалғыз қолмен қой баққан қиын, әрине. Осы өткен қыста қасқыр шапты. Жалғыз қолмен жуан таяқпен бастан ұрып, әлгі қасқырды соғып алдым. Соны көріп ауылдағылар: «Сен шынымен батыр екенсің, пәшістерді қырғаның, орден алғаның рас екен», – деді. Рас дейін десем, омырауымда орден жоқ.

Аса құрметті Кәлінін жолдас! Менің осы өтінішімді аяқсыз қалдырмасаңыз екен. Деніңіз сау болып, Стәлін жолдастың басшылығымен жүз жасауыңызға тілектес − майдангер Асанов Сияқұл. 4-сәуір, 1944 жыл.

04.04.1944
Сияқұлдың хаты

Aziza Abdirova
Aziza Abdirovaдәйексөз қалдырды3 күн бұрын
«Теңіздің ар жағында бір сиыр сексен тиын дейді, құрысын, әкелуі иттен қиын дейді»
fb2epub
Файлдарды осы жерге салыңыз, бір әрекетте 5 кітаптан асыруға болмайды