Әзілхан Нұршайықов

Ақиқат пен аңыз

501 қағаз парақ
Оқып қойдыңыз ба? Не айтасыз?
👍👎

Пікірлер

    Botagoz Kuatovaпікірмен бөлісті7 жыл бұрын
    👍Кеңес беремін

    Өте керемет туынды

    b1098240562пікірмен бөлісті16 күн бұрын

    Кітап өте ұнады Нұршайықовты жақсы көріп қалдым

    b4114565575пікірмен бөлісті22 күн бұрын

    өтеее керемет кітап екен советую всем

Дәйексөз

    Арман Мейрамбекұлыдәйексөз қалдырды7 жыл бұрын
    жаз жиырма бесі мен күз жиырма бесінің жалыны
    бірдей болмайды екен. Жаздың мұндай күндерінде шолақ жең көйлек киген көше
    жаяулары жандарына сая таппай дедектейтін еді. Қазір де көйлекшендер көп
    кездескенімен, бірсыпыра жұрт иықтарына костюм іліпті, бәрі де аяқтарын асықпай
    басатын болыпты.
    Күн әлі де едәуір ыстық болғанымен, сары күздің келгенін сары ала жапырақтар
    айқын анғартқандай еді. Төбеден төмен қарай қалықтай құлаған
    araycompanyдәйексөз қалдырды9 жыл бұрын
    тұрады екен, 6 бөлмелі үйім, бау-бақшам бар деп бөсіп отырды. Сол келіп, Алматы мені алақанына салып қарсы алмады деп өзінен-өзі маған өкпе соқты. - Бектің кітабында да мен жоқпын, сенің кітабында да менің атым жоқ, сендер мені неге жазбайсыңдар осы? Мен оған жайлап жауап бердім. - Константин Николаевич, сіздің де ерлігіңізді жазатын бір жазушы туар әлі. Атақты «Война и мирдің» 1812 жылғы отан соғысы біткеннен кейін неше жылдан соң жарыққа шыққанын білесіз бе? - Білмеймін, білгім де келмейді, - деп бақырды ол. - Барлық документ менің қолымнан өткен. Міне, оның бәрі мына жерде, басымда,-деп ол маңдайын түрткіледі. - Сендер жазбасандар, өзім жазамын. - Сіздің басыңыздағы «документтер» ресми мәлімет ақпарлар ғана ғой, - дедім мен. - Кітап жазу үшін қағазға түскен хабарлар және оның сіздің басыңызда қалғаны жеткіліксіз мағлұматтар. Оның үстіне солдаттардың жанын, жүрегін білуіңіз керек. Кітап үшін ең қажетті мәліметтер осы. Мұндай мәліметгеріңіз мол болса, сіз жазасыз, әрине, - дедім сабырлы түрде. VII Осы кезде Бауыржанның оң жағындағы орындықта отырған кішкентай қыз талпына ұмтылып, оның колындағы шанышкысын алды. - Бұл немере ме, Бауке? - деп сұрадым.
    Алидәйексөз қалдырды9 жыл бұрын
    - Кіріңіз. Кірсем, есіктің дәл қарсысында кухня бар екен. Соның төрінде таңертеңгі шай үстелінің басында, ескі әскери кительді иығына желбегей жамылған, үстіне қайырма жағалы, омырауы ашық, сарғыш түсті кейлек, жолақты жұқа шалбар, аяғына жасыл тапочка киген Бауыржан отыр екен. Үстел басында еңсесін тік ұстап, еті қашқан иегін сәл көтере түсіп, сырттан кірген кім екен деп, есікке тесірейе қарап отырған ол бір сәт маған шығыңқылау бет сүйегін, суалыңқылау ұртын, салбыраңқы мұртын, кісіге тайсалмай тіке қарайтын, қарағанда жанарынан ұсақ-ұсақ ине шашырап жатқандай боп көрінетін сәл қысықтау көзін, қара жартастай қасқиып тік жажан мандайды шимайлаған жол-жол әжімдерін әлдебір шебер қол гранитке айқындай қашап, айнытпай түсірген аса бір сұсты, сол сұстылығымен тартымды көрінетін тас мүсінге ұксап кетті.

Сөрелерде

fb2epub
Файлдарды осы жерге салыңыз, бір әрекетте 5 кітаптан асыруға болмайды